Nier problemen.

Het urinewegstelsel.
Het urinewegstelsel is een stelsel met eenrichtingsverkeer.
De nieren filteren het bloed, via de nierbuizen gaat deze primaire urine naar het nierbekken.
In de nierbuizen wordt er water en zout uit de primaire urine gehaald en andere stoffen toegevoegd.
Eenmaal in het nierbekken is de primaire urine veranderd in secundaire urine.
Hier wordt het verzameld en afgevoerd via de urinebuis naar de blaas.
Via de plasbuis of urethra gaat de urine van de blaas naar buiten.

De nier

Ieder dier heeft twee nieren. De nier heeft de vorm van een boon.
De nieren liggen in de buikholte, tegen de rugspieren en de ruggengraat, net achter de ribben.
In de deuk van de boon lopen bloedvaten, lymfevaten, zenuwen en ureteren in en uit de nier.
De nier wordt voorzien van bloed door de nierslagaders die vanaf de aorta naar de nier leiden.
De nierslagader heet ook wel arteria renalis.

De nier is opgebouwd uit kleine filtersysteempjes.
Elk niersysteempje is een bolletje kleine bloedvaatjes die werken als een zeefje.
De moeilijke naam voor een dergelijk zeefje is een nefron. De kleine bloedvaatjes heten glomerulus.
De bloedcellen en de grote eiwitten kunnen niet door de glomerulus. Andere stoffen wel.
Deze worden opgevangen in het kapsel van Bowman, dit is een soort trechter onder de zeef.
Aan de tuut van het kapsel van Bowman begint het nierbuisje of tubulus.
De tubuli lopen van het kapsel van Bowman naar het binnenste van de nier, hier maakt het een haarspeldbocht terug naar de glomerulus.
De glomerulus gaan over in verzamelbuizen welke tezamen uitkomen in het nierbekken.
De urine verlaat hier via de urether de nier richting de blaas.

Een nefron bevat glomerulus, het kapsel van bowman en een tubulus.
De nier bevat duizenden nefronen. Alle glomeruli, dus de bloedvaatjes, liggen aan de buitenkant van de nier, de nierschors.
Alle tubuli, dus de nierbuisjes, lopen naar binnen de nier in.
Deze buisjes vormen in de nier een bepaald patroon en vormt het niermerg.

De ureteren zijn dunne buisjes die van de nieren over het dak van de buikholte naar de blaas lopen.
Ze gaan door de blaaswand en lopen nog een stukje door.
Op deze manier wordt de blaas afgesloten op het moment dat hij vol is en wordt terugstromen van de urine voorkomen.
Er zijn twee afvalstoffen die door de nieren uit het bloed worden gehaald.
Dit zijn ureum en creatinine. Ureum ontstaat bij de afbraak van eiwitten.
Creatinine ontstaat bij de afbraak van spieren. Beide stoffen zijn niet heel giftig, maar gemakkelijk aan te tonen in het bloed.
Als de concentratie van cretonne en ureum is gestegen in het bloed dan kan men er van uit gaan dat ook de concentratie van andere giftige
stoffen gestegen is en dat er iets mis is met de ontgiftingsfunctie van de nieren.
Deze situatie noemt men uremie. Een uremie vindt pas plaatst als 70% van de nier niet meer functioneert.


Er kunnen drie oorzaken zijn voor een niet functionerende nier:


• Pre-renale uremie waarbij de nieren niet goed doorbloed worden.
De oorzaak hiervan ligt buiten de nier, maar maakt dat de nier niet functioneert.
De ureum / creatinine ratio is groter dan 150 (ureumgehalte bedeeld tot het creatinine gehalte)
• Renale uremie.
De oorzaak van de niet functionerende nier ligt in de nier zelf.
De ureum / creatinine ratio is hoger dan 100
• De postrenale uremie waarbij de oorzaak ligt in de afvoerende urinewegen, dus in de ureteren of de blaas.
Bijvoorbeeld bij een verstopping kan de urine niet weg.
Hierdoor kan er ook weinig primaire urine gemaakt worden. De ureum / creatinine ratio is hoger dan 150.

Symptomen van een niet goed functionerend urinewegstelsel.

Als het urinewegstelsel niet goed functioneert, horen daar de volgende symptomen bij:
• braken
• diarree
• vermageren
• afwijkend gedrag
• verandering in het plaspatroon
• vaker plassen (polyurie)
• veel drinken (plydipsie)
• soms ook weinig of niet plassen (anurie)

Uremie

Uremie komt door nierfalen.
De symptomen van uremie zijn braken, misselijkheid, stank uit de bek, afwijkend gedrag, zweren in de slijmvliezen, zich beroert voelen.
Een uremie vindt pas plaats als 70% van de nieren niet meer werkt.
Voor dieren is dan vrijwel altijd te laat.
Mensen kunnen nog een niertransplantatie ondergaan.
Men dient de nier zo min mogelijk te belasten en het dier moet op een nierdieet gezet worden.

Bij een acuut nierfalen stopt de nier er plotseling mee en ontstaat uremie.
Er vindt een snelle verzuring van het bloed plaats (acidose) die levensbedreigend is.
Een dier zal aan het infuus moeten om te proberen de nier te forceren weer aan het werk te gaan.
Vervolgens moet de oorzaak van het acute nierfalen aangepakt worden, dit kan bijvoorbeeld een bacterie zijn.

Het ureumgehalte en creatinine is eenvoudig dmv bloedafname te testen door uw dierenarts.
Het gebruik van teststrips en urine blijkt minder betrouwbaar.